91,4 FM :: Pelplin
94,2 FM :: Szymbark
97,1 FM :: Chojnice

Kalendarz

Dzisiaj: Czwartek, 21.03.2019 r.
Imieniny: Lubomir, Benedykt, Mikołaj

26 grudnia – św. Szczepana, diakona i pierwszego męczennika

Informacje o życiu św. Szczepana rozpoczynają się od czasu wybrania go na diakona Kościoła. Znalazł się w gronie siedmiu diakonów wybranych przez Apostołów dla posługi ubogim. Szczepan nie ograniczył się tylko do pomocy ubogim. Według Dziejów Apostolskich ,, pełen łaski i mocy Ducha Św. głosił Ewangelię z mądrością, której nikt nie mógł się przeciwstawić”. Został oskarżony przez Sanhedryn, że występuje przeciw Prawu i Świątyni. Publicznie wyznał Chrystusa , za co został ukamienowany. Jest określany mianem Protomartyr – pierwszy męczennik.

Struktura czytań Uroczystości Narodzenia Pańskiego, zawartych w trzech formularzach (Msza święta „w nocy”, „o świcie” i „w dzień”) ukazuje stopniowe i symboliczne przechodzenie z ciemności do pełni światła. Ewangelia Mszy „w nocy” maluje przed nami obraz historycznych narodzin Zbawiciela, dokładnie obsadzony w danych chronologicznych (Łk 2, 1-3) i geograficznych (Łk 2, 4-5). Już na samym początku Syn Boży doświadcza odrzucenia (brak miejsca w gospodzie), a tymi, którzy są wybrani na pierwszych świadków tajemnicy Wcielenia są ubodzy pasterze, czyli ludzie „z marginesu”. Nowonarodzony Mesjasz wchodzi w rzeczywistość po ludzku najbardziej biedną i pogardzaną, aby ukazać ludziom potrzebę pokory przez przykład własnego uniżenia.

 

 

Król Dawid zapragnął zbudować świątynię, w której byłaby przechowywana Arka Przymierza. Chciał wznieść świątynię, czyli „dom Boży”. Bóg odpowiedział jednak, że to On sam zbuduje „dom” królowi (a nie odwrotnie). Widać tu grę słów. W obu zdaniach został użyty hebrajski rzeczownik „bayit” („dom”). Może on oznaczać zarówno dom jako budynek, jak i dom w znaczeniu rodziny. Trwanie domu odnosi się do potomstwa, które utrwala ów dom (swój ród) w kolejnych pokoleniach. W tym kontekście jaśniej brzmią słowa Boga skierowane do króla: „wzbudzę po tobie potomka twojego (...) i utwierdzę jego królestwo” (2 Sm 7,12-13). Jest to zapowiedź nadejścia Mesjasza, potomka Dawida, który jednocześnie miał być Synem Boga. Prawdę tę przypomina psalmista, przywołując temat przymierza, jakie Pan zawarł z królem (por. Ps 89,5).

23 grudnia – św. Serwulusa

O św. Serwulusie wspomina św. Grzegorz I Wielki, papież w ,, Dialogach” oraz w homiliach na uroczystość św. Piotra Apostoła. Papież pisze w tych pismach , że św. Serwulus był     ,, ubogi w środki pomocy, ale bogaty w zasługi”. Doświadczony cierpieniem, sparaliżowany – otrzymaną jałmużnę rozdawał biednym. Prosił , by każdego dnia czytano mu Pismo św., sam i z pielgrzymami wyśpiewywał Bogu hymny pochwalne. Przed swoją śmiercią prosił, by zamilkli w śpiewie, mówiąc: ,, Czy nie słyszycie hymnów, jakie śpiewają w niebie?”.

22 grudnia – św. Franciszka Ksawera Cabrini, zakonnica

Franciszka urodziła się w 1850 roku w Lombardii. Po studiach nauczycielskich pracowała w szkole, wkrótce jednak zapragnęła poświęcić się na wyłączną służbę Bożą. Wstąpiła do Sióstr Opatrzności, gdzie przebywała 6 lat. W 1880 roku założyła z siedmioma towarzyszkami zgromadzenie Misjonarek Najświętszego Serca Jezusowego, którego celem była praca zarówno wśród wierzących, jak i niewierzących.